-
beggar
In plain English beggar means a pauper who lives by begging.
Forms
| the word | ഭിക്ഷക്കാരൻ |
|---|---|
| of / belonging to | ഭിക്ഷക്കാരന്റെ |
| to / for | ഭിക്ഷക്കാരന് |
| as the object | ഭിക്ഷക്കാരനെ |
| in / at | ഭിക്ഷക്കാരനിൽ |
| with | ഭിക്ഷക്കാരനോടു |
| by / using | ഭിക്ഷക്കാരനാൽ |
| more than one | ഭിക്ഷക്കാരൻമാർ |
Etymology
From Sanskrit भिक्षु (bhikṣu) + Malayalam കാരൻ (kāraṉ).