ഇല്ലാത്ത
illaatta illātta /illaːt̪t̪ɐ/
adjective · വിശേഷണം
lacking; devoid of; without (something specified).
-
lacking; devoid of; without (something specified).
ഗുണമില്ലാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. guṇamillātta bhakṣaṇaṁ kaḻikkarutŭ. “Do not eat food lacking (without) quality.”
-
poor; impoverished (lacking wealth).
അവൻ ഒരു ഇല്ലാത്ത കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയാണ്. avaṉ oru illātta kuṭumbattile kuṭṭiyāṇŭ. “He is a child from a poor (have-not) family.”
-
non-existent; untrue; false.
ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കരുത്. illātta kāryaṅṅaḷ paṟaññuṇṭākkarutŭ. “Do not make up things that are non-existent (falsehoods).”
-
missing; absent.
ലിസ്റ്റിൽ പേര് ഇല്ലാത്തവർ പുറത്തു നിൽക്കുക. lisṟṟil pērŭ illāttavaṟ puṟattu nilkkuka. “Those whose names are missing from the list, please stand outside.”
Etymology
From ഇല്ല (illa, “is not”) + -ആത്ത (-ātta, adjectival suffix). Cognate with Tamil இல்லாத (illāta).