Malayalam Dictionaryമലയാളം നിഘണ്ടു

കുന്ന്

kunnu kunnŭ /kun̪n̪ɨ/

noun · നാമം

hill; an elevated landmass.

  1. hill; an elevated landmass.

Forms

the word കുന്ന്
of / belonging to കുന്നിന്റെ
to / for കുന്നിന്
as the object കുന്നിനെ
in / at കുന്നിൽ
with കുന്നോടു
by / using കുന്നാൽ
more than one കുന്നുകൾ

Etymology

Inherited from Proto-Dravidian *kunṯ- (“hill”). Cognate with Kodava ಕುಂದ್ (kundŭ), Kannada ಕೊಂಡ (koṇḍa), Tamil குன்று (kuṉṟu) and Telugu కొండ (koṇḍa). Doublet of കുന്നം (kunnaṁ).

Nearby in the dictionary

കുന്നിക്കുകകുന്നിക്കുരുകുന്നുകൂടുകകുന്നുകൂട്ടുകകുപ്പകുപ്പായംകുപ്പികുബൂസ്
Source: Wiktionary · CC BY-SA 4.0 Report an error