കുന്നുകൂട്ടുക

kunnukoottuka kunnukūṭṭuka /kun̪n̪uɡuːʈʈuɡɐ/

verb · ക്രിയ

to heap up; to pile up (transitive)

to heap up; to pile up (transitive)

അവൻ മുറ്റത്ത് കരിയിലകൾ കുന്നുകൂട്ടി. avaṉ muṟṟattŭ kariyilakaḷ kunnukūṭṭi. “He piled up dry leaves in the courtyard.”
figurativeto bottle up or burden oneself with (emotions, worries, etc.)

അവൻ വിഷമങ്ങൾ മനസ്സിൽ കുന്നുകൂട്ടി വച്ചു. avaṉ viṣamaṅṅaḷ manassil kunnukūṭṭi vaccu. “He bottled up (piled up) sorrows in his mind.”

Forms

past	കുന്നുകൂട്ടി

Compound of കുന്ന് (kunnŭ, “hill/heap”) + കൂട്ടുക (kūṭṭuka, “to add/collect”).