ഓർമ
orma ōṟma /oːrmɐ/
noun · നാമം
memory; recollection.
-
memory; recollection.
-
remembrance.
Forms
| the word | ഓർമ |
|---|---|
| of / belonging to | ഓർമതൻ |
| to / for | ഓർമക്ക് |
| as the object | ഓർമയെ |
| in / at | ഓർമയിൽ |
| with | ഓർമയോടു |
| by / using | ഓർമയാൽ |
| more than one | ഓർമകൾ |
Etymology
From ഓർമിക്കുക (ōṟmikkuka).
Nearby in the dictionary
Source: Wiktionary · CC BY-SA 4.0 Report an error