Malayalam Dictionaryമലയാളം നിഘണ്ടു

ഒറ്റുകാരൻ

orrukaaran oṟṟukāraṉ /ottuɡaːɾɐn/

noun · നാമം

traitor; betrayer who reveals secrets to enemy

  1. traitor; betrayer who reveals secrets to enemy

Etymology

ഒറ്റ് (oṟṟŭ) + -കാരൻ (-kāraṉ)

Nearby in the dictionary

ഒറ്റപ്പെട്ടഒറ്റയാൾഒറ്റയ്ക്ക്ഒറ്റുകഒറ്റ്ഓഓക്കാനംഓക്കാനിക്കുക
Source: Wiktionary · CC BY-SA 4.0 Report an error