റബ്ബ്
rabbu ṟabbŭ
Definition
Meaning and examples
-
Allah, God
റബ്ബ് കരുണാമയനാണ്. ṟabbu karuṇāmayanāṇu. “God is merciful.”
Forms
| the word | റബ്ബ് |
|---|---|
| of / belonging to | റബ്ബിന്റെ |
| to / for | റബ്ബിന് |
| as the object | റബ്ബിനെ |
| in / at | റബ്ബിൽ |
| with | റബ്ബോടു |
| by / using | റബ്ബാൽ |
| more than one | റബ്ബുകൾ |
Etymology
Borrowed from Arabic رَبّ (rabb).