സന്താനം
santaanam santānaṁ /sɐn̪t̪aːnɐm/
Also spelled: santanam
Meaning in English
progeny; offspring; child
noun · നാമം
Definition
Meaning and examples
-
progeny; offspring; child
Forms
| the word | സന്താനം |
|---|---|
| of / belonging to | സന്താനത്തിന്റെ |
| to / for | സന്താനത്തിന് |
| as the object | സന്താനത്തിനെ |
| in / at | സന്താനത്തിൽ |
| with | സന്താനത്തോടു |
| by / using | സന്താനമാൽ |
| more than one | സന്താനങ്ങൾ |
Etymology
Borrowed from Sanskrit संतान (saṃtāna).